به گزارش پایگاه خبری تحلیلی روداننیوز؛ حامد آزادی فعال رسانهای رودان در یادداشتی نوشت؛ دهم اردیبهشتماه در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، «روز ملی خلیج فارس» نام گرفته است؛ روزی تاریخی که یادآور حماسه اخراج نیروهای استعمارگر پرتغال از تنگه هرمز در سال ۱۶۲۲ میلادی به دست دلاورمردان ایرانی است. این روز، نماد پایداری ملت ایران در صیانت از تمامیت ارضی و تجلی پیوند ناگسستنی ایرانیان با آبراهی استراتژیک و تاریخی به نام خلیج فارس است.
نام «خلیج فارس» ریشه در متون کهن، نقشههای تاریخی و آثار معتبر جهانی دارد و قرنهاست که توسط مورخان، جغرافیدانان و سازمانهای بینالمللی از جمله سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده است. هرگونه تلاش برای تحریف این نام اصیل، نه تنها مغایر با مستندات تاریخی، بلکه بیاعتنایی به میراث مشترک ملتها و اصل صداقت در روایت تاریخ است.
اگر چه تلاش کشورهای عربی همسایه همواره بر تعیین نام جعلی خلیج عربی بر آن بوده است اما طی سالهای متمادی این حرکت آنها به لطف الهی با شکست مواجه شده، اگر روزهای جنگ تحمیلی سوم را مرور کنیم جنایات متعدد آمریکایی صهیونیستی از به شهادت رساندن کودکان بیگناه میناب تا ریختن هزار تن بمب بر جای جای خاک مقدس ایران نه تنها به شکست ایران اسلامی منجر نشد بلکه نام خلیج تا ابد فارس را با تنگه هرمز اش با رشادت سربازان رشید ایران جاودانهتر کرد.
وقتی جواد خیابانی مجری و گوینده ورزشی کشور چند ماه قبل در سفری به خلیجفارس دستش را به زیر آب های نیلگون آن برد و گفت اینجا آب نیست خاکمان است، شاید بسیاری به او خندیدن اما تنها چند ماه بعد و در روز های جنگ تحمیلی سوم رزمندگان اسلام از درون همین آبهای خلیجفارس دفاع جانانهای از خاک خود کردند و در واقع همان آب را خاک مقدس برشمردند و حتی اجازه عبور هیچ کشتی از دشمن متجاوز و متخاصم را ندادند تا مشخص شود که آبهای خلیج فارس که بیش از ۷۷ درصد آن عملا خاک جمهوری اسلامی ایران است در اختیار کیست و چرا خلیج فارس نامگذاری شده است.
روز ملی خلیج فارس، نه تنها بزرگداشت یک نام، بلکه پاسداشت هویتی است که در دل تاریخ، فرهنگ و آینده ایران جای گرفته است؛ نمادی از ایستادگی، خردورزی و دعوت به همگرایی منطقهای بر پایه احترام متقابل و منافع مشترک، اینجا این مفاهیم ما را یاد حرکتهای شجاعانه رزمندگان اسلام در مقابله با ناو ها، نفتکشهای دشمن از دلاورمردیهای شهید دارا تا شهید تنگسیری میاندازد که با رشادت حتی یک وجب از همین آب و خاک را به دشمن ندادند.
و حالا حتی در روزهای آتش بس دشمن متجاوز سربازان تنگسیری شهید دلاورانه دست بر ماشه از تنگه هرمز در خلیجفارس دفاع میکنند و وقتی تصاویر توقف کشتیهای عظیم چثه دشمن به توسط چند سرباز مهین توقیف میشود را مینگریم به گمان اشک بر چشم جاری میشود و تنها همین حرکت دلیر مردانه یک رسانه قدرت مند به تمام دنیاست تا بگوییم اینجا خلیج فارس است و قدرت در دستان ماست همانطور که در مقاومت ۳۳ روزه خرمشهر و در جبهه گمرك شهر، شهيد بهرام آريا فر شعري را سرود كه با گذشت سالها هنوز هم زيبايي وجلوه خاص خود را دارد. سروده زيبايي كه با نام خليج فارس چه در آن زمان وچه پس از آن زمزمه لب رزمندگان جبهههاي نور عليه ظلمت شد.
او اینچنین گفت که تا همیشه در ذهن جهانیان بماند:
مرا از مرگ ترساني؟
اگر روزي خدا خواهد
جوابت را به نوك اين سنان سرد ميگويم
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟
تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را، ميان آبهاي نيلگونش غرق ميگردي اگر روزي خدا خواهد
اگر روزي امام امت ما اين چنين گويد
رويد وخاك آنجا ،بر سر آن بي همه چيزان فرو ريزيد
به پيشت باز ميگردم
برايت من حديث مرگ ميخوانم
وتخم مرگ افشانم
به پيش آن دروغين رب بيچيزت
سيه روزت بگردانم
تورا بر خاك بنشانم
مرا از مرگ ترساني؟ اگر روزي خدا خواهد
جوابت را به نوك اين سنان سرد ميگويم
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟ تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را، ميان آبهاي نيلگونش غرق مي گردي
سر راه صدايت را
ميان راه تاريك گلو بندم
همان گونه كه روم باستان از پاي افكندم
تورا بر خاك بنشانم
به پيش آن دروغين رب بي چيزت
سيه روزت بگردانم
تورا بر خاك بنشانم
نميداني،نميداني من و هم ميهنان من
به پاس يك وجب زين خاك جاويدان
چه خونها خونبهاي اين سرا كرديم.
خليج فارس ميخواهي؟
چنين گستاخ ميگويي ؟تو خوزستان همي خواهي؟
بدان اين را،ميان آبهاي نيلگونش غرق مي گردی…
